Lubię podróżowanie. Szczególnie to przemieszczanie się z miejsca na miejsce. Lekki niepokój, niemy dreszcz niepewności, który pojawia się zanim dotrę do nowo wyznaczonego punktu na mapie. I ponownie. Gdy jadę sama czuję się niesamowicie wolna. Wyzwolona. Niezależna. Całkowicie niedotykalna.
Dokładnie tak jak ostatnio. Pojechałam do Krakowa. I przyznaję, że we Wrocławiu i nawet w pociągu miałam chwile „nie chce mi się, może od razu pojadę do Sanoka?”. Jednak spotkanie było zaplanowane wcześniej. Nie ma gadania. I cóż? Będąc na miejscu i słysząc w tle "3 Libras" A Perfect Circle poczułam tę napływającą energię. Pozytywne nastawienie i nastrój, który umożliwił kręcenie się w kółko i „uśmiech przed siebie”. O jakiż banał. A jednak.
Może to nie o podróżowanie chodzi? Może o zmiany. O częste nowości?
Racja. Monotonia mnie nudzi. Monotonia mnie męczy. Chcę „skakać tu i tam”. Zyskiwać te nowe doświadczenia. Pomimo niepokoju i stałego lenistwa. Lenistwa, które kusi by pozostać przy tym co poznane i sprawdzone. Które odrzuca ryzyko.
Patrząc przez szybę na ruszające się drzewa, postanowiłam. Postanowiłam walczyć z moim „nie chce mi się”. I dotyczy to każdej dziedziny życia.

A może jednak i podróżowanie? Bo szukam. Non stop. Tylko jeszcze nie wiem czego.

Jeśli chcesz czytać więcej, zapraszam na: www.solampange.blogspot.com